Vraag: Eén van de grote problemen die een student van de kennis ondergaat, is een afkeer die de maatschappij toont jegens hem en zijn kennis. Hierdoor ervaart hij dat er geen passende plek voor hem is in deze maatschappij. Want de welvarende maatschappij in deze tijd beoordeelt een persoon aan de hand van zijn welvarende status verkregen door zijn baan.

Wat is een passende oplossing in uw optiek voor dit probleem? Hoe dient de student van de kennis hier mee om te gaan? Dient hij zich te bevinden in een specifieke maatschappij waarbij hij in staat is om te leren en te leven? Wat dient hij te doen? Wij hopen dat u ons een advies kan geven aan de hand van wat u van uw geleerden heeft opgestoken, en wat uw geleerden van hun geleerden hebben opgestoken.

Shaych Saalih al-Fawzaan (حفظه الله) werd de volgende vraag gesteld:

“Sommigen mensen zijn er op gespitst om de beste thiyaab[1] aan te trekken, terwijl we anderen enkel met oude en armoedige thiyaab zien. Dit terwijl zij beiden het financieel ruim hebben. Wie van hen heeft het bij het juiste eind?

Op gezag van abie Hoerayrah (رضي الله عنه), dat de profeet (صلى الله عليه و سلم) heeft gezegd:

“Wanneer je tegen je metgezel zegt: ‘wees stil’ terwijl de Imam aan het prediken is op vrijdag, dan ben je vervallen in onzinnig gepraat.”[1]

Shaych al-Bassaam zegt in zijn uitleg van ‘omdat al-ahkaam over deze overlevering het volgende:

Algemene betekenis:

Een van de symbolen van al-djoemoe’ah is de khoetbah[2]. En het is van de manieren dat de luisteraar gedurende de khoetbah stil is zodat de Imam kan prediken. Zodoende kan hij (de luisteraar) deze vermaning (preek) overpeinzen en kan hij amien zeggen bij het horen van een doe’aa.

Haatim al-Assam heeft gezegd:

Haastigheid is van de shaytaan behalve in vijf zaken:

1. Het voeden van de gast wanneer hij arriveert.

2. De voorbereiding van de overleden persoon wanneer hij overlijdt.

3. Het huwen van een maagd wanneer zij de juiste leeftijd bereikt.

4. Het afbetalen van de schuld wanneer de tijd ervoor aanbreekt.

5. Het tonen van berouw na het plegen van een zonde.

Arabische Bron: Hilyat al-Awliyaah 8/78.
Vertaald vanuit het Engels (zie: http://subulassalaam.com).